Onze spiritualiteit
Oud en jong ontmoeten elkaar Afdrukken E-mailadres

In de bijbel lezen we over Maria en Jozef die met Jezus naar de tempel gaan. Daar worden zij begroet door Simeon en door Hanna. Van Hannah staat dat zij oud is (84 jaar weduwe…),
Van Simeon wordt niets over leeftijd gezegd. Maar volgens alle overleveringen is Simeon een oude man. Het is deze oude man die een zegen uitspreekt voor de jonge ouders en het kind. Een oude priester zei jaren geleden dat het belangrijkste dat oud aan jong kan geven is ‘de zegen’. Moge het goed met jou gaan! Of met de taal van onze dagen: Je mag er zijn!

Bij Rembrandt zien we Hanna op prachtige wijze afgebeeld waarbij de bijbel zelf het lichtende centrum is. De moeder van de schilder stond model.
Het schilderij straalt levenswijsheid en geloofsvertrouwen uit. Dat verbindt de verschillende generaties: de oude Hanna, de jonge ouders Jozef en Maria en het pasgeboren kind. Dát is een les en een geschenk van alle tijden.




In dit schilderij brengt Rembrandt alles terug tot de kerk: oud en jong. Alle achtergrond is verdwenen met uitzondering van de vrouw erachter. Is het Maria? Is het Hanna?
Het is het laatste schilderij van Rembrandt dat na zijn dood onafgemaakt in zijn atelier is gevonden.  






Het oude jaar ‘vergeven’

In de kerkdienst tussen kerst en oud/nieuwjaar kwamen twee gedachten bij elkaar.

Beide gaan over ‘loslaten’.


Het evangelie

We lazen het verhaal over de oude Simeon in de tempel.
Het is typerend voor Lucas dat de halve joodse wereld meeleeft met de geboorte van Jezus. Het zijn de herders van het veld samen met de engelen, het zijn Simeon en Hanna in de tempel. En daarna lezen de over de 12-jarige Jezus in de tempel.
In het evangelie volgens Matheus lijkt de joodse omgeving afgeschreven te zijn. Daar komen de wijzen uit het oosten en vlucht de jonge familie naar Egypte. Zuiver historisch valt dat niet met elkaar te rijmen. Maar voor de veelkleurigheid van het evangelie is het veelzeggend.
Wanneer Simeon het kind Jezus heeft gezien vindt hij vrede. Hij looft God en zegt: ‘Nu laat u, Heer, uw dienaar in vrede heengaan’. (NBV). Simeon kan nu het leven loslaten.
Dat was de eerste gedachte.

Het gebed

In de dagen vóór kerst was er een oecumenische ouderenontmoeting. De oude en vertrouwde sfeer vol warmte.
Maar nadat we ‘het Onze Vader’ hadden gebeden zei iemand: ‘dat gebed om vergeving, dát vind ik iedere keer weer heel moeilijk’. Een gebed om vergeving ‘zoals ook wij vergeven’ …  Wie lukt dat? Kun je dat met oprecht hart dagelijks bidden?
De volgende vraag is dan: wat is vergeven?
Dat betekent niet alleen maar ‘zand erover’.
Het betekent ook niet alles vergoelijken.
Maar de eerste betekenis van vergeven is: ‘loslaten’.  
Niet alles laten doordraaien in je hoofd, maar: loslaten.
Niet eindeloos blijven nadragen, maar: loslaten.
Dat was de tweede gedachte.

Nieuwjaar en loslaten

Bij het binnengaan van het nieuwe jaar 2013 is dat ook belangrijk: loslaten. Direct na kerst nemen we ons de woorden van de oude Simeon ter harte: laat mij nu in vrede gaan. We laten los en openen ons voor een nieuw jaar des Heren.
Een gezegend nieuw jaar gewenst!


Terug naar Onze Spiritualiteit

 
«StartVorige12345678910VolgendeEinde»

Pagina 4 van 13