Onze gemeenschap leeft vanuit de hoop. Zichtbaar geworden in Gods liefde voor deze wereld.


Hoop, zoals Václav Havel omschrijft als de kwaliteit van de ziel, een gerichtheid van de geest, een gerichtheid van het hart, voorbij de horizon verankerd.

Hoop is ergens voor werken omdat het goed is.

Hoop is de zekerheid dat iets zinvol is afgezien van de afloop.


Vanuit die hoop komen wij zondags samen. Zijn we de gemeenschap die zich druk maakt over onrecht, die zorg heeft voor mensen, die mensen ziet, waardeert en accepteert zoals ze zijn.
Vanuit die hoop willen we als kerk positieve kleur en inhoud geven aan de toekomst van onze samenleving. Willen we kerk zijn in wijk en buurt.
Vanuit die hoop zijn we blij met het goede en mooie dat verscholen gaat in ieder mens en in de hele schepping.