Onze spiritualiteit
PDF Afdrukken E-mailadres

Licht van de wereld , vernieuw ons
schijn in mij, schijn door mij


Het verhaal van de vijf kaarsen


Heel langzaam brandden de vier kaarsen.
De omgeving was zo rustig dat men ze kon horen spreken.



De eerste kaars zei:
Ik ben DE VREDE                        
niemand kan mij beletten dat ik uitdoof.
Haar vlam werd vlug kleiner en doofde uit.


Verdwenen was de vrede




De tweede kaars zei:
Ik ben HET VERTROUWEN
Meestal kan ik gemist worden dus heeft het geen zin meer dat ik blijf branden.
Wanneer zij stopte met praten blies een zuchtje haar uit.


Verdwenen was het vertrouwen



Op haar beurt sprak zachtjes de 3de kaars
Ik ben DE LIEFDE
Ik heb de kracht niet gekregen om te blijven branden.
De mensen negeren mij en ze vergeten zelfs hun naaste te beminnen.


Ze wachtte niet langer en doofde uit.
Verdwenen was de liefde


Plotseling kwam er een kind aan en dat zag de drie gedoofde kaarsen,
en vroeg: Waarom branden jullie niet verder?
Nadat het kind dit gezegd had begon het te huilen.

Toen zei de 4de kaars: Wees niet bang, nu ik nog brand kunnen we
de andere kaarsen terug aansteken, want ik ben de kaars van DE HOOP.


Met glanzende ogen zag het kind de kaars van de hoop en stak de andere kaarsen weer aan.





Wij branden in de kerk
ook de vijfde kaars:
de zgn. paaskaars
teken van licht dat nooit doven kan

Licht van Christus
vuur en warmte
vonk van liefde






bij de viering op zondag 11 februari 2007 in de Vredeskerk - bewerking van het verhaal over de vier kaarsen, auteur onbekend.


Terug naar Onze spiritualiteit


 
«StartVorige12345678910VolgendeEinde»

Pagina 10 van 13